Jak pokolorować stare czarno-białe zdjęcie?

1. Zdigitalizuj odbitkę porządnie. Skan płaski w 300–600 DPI daje modelowi najwięcej materiału. Zdjęcie telefonem też zadziała: połóż odbitkę płasko, użyj równomiernego światła pośredniego i wyłącz lampę błyskową — odblaski kasują właśnie ten detal tonalny, z którego wywodzi się kolor.
2. Napraw uszkodzenia przed dodaniem koloru. Rysy, kurz i zagięcia są odczytywane jako treść obrazu, więc rozdarte niebo potrafi wrócić zabarwione wzdłuż pęknięcia. Najpierw uruchom renowację zdjęcia, a koloryzuj naprawioną kopię.
3. Koloryzuj. Przeciągnij zdjęcie do koloryzatora. Model pobiera się raz i zostaje w pamięci podręcznej, więc drugie zdjęcie rusza natychmiast. Cała reszta liczy się na twojej maszynie.
4. Powiększ na końcu, potem zapisz. Powiększaj po koloryzacji, nigdy przed. Powiększarka pracuje na gotowym obrazie; zaczynanie od niej sprawia tylko, że etap koloru czyta większą wersję tego samego detalu.

Kolorowa wersja w kilka sekund na zdjęcie po jednorazowym pobraniu modelu, w oryginalnych wymiarach. Zachowaj plik czarno-biały: koloryzacja to interpretacja i możesz chcieć ją powtórzyć.

Sepia i pożółkłe odbitki nie wymagają przygotowania

Często pada rada, by postarzałe zdjęcie najpierw zamienić na skalę szarości. Tutaj ten krok jest zbędny. Obraz zostaje rozłożony w przestrzeni Lab i do modelu trafia wyłącznie kanał L, czyli jasność, więc odcień sepii, pożółkła emulsja czy wypłowiały błękit odpadają już na wejściu. Podanie nietkniętego skanu starej odbitki jest posunięciem prawidłowym.

W czym model jest wiarygodny, a co zmyśla

Skóra, niebo, listowie i drewno wracają przekonująco, bo mają wąski zakres prawdopodobnych barw, a model widział je bez przerwy. Ubrania, malowane ściany, samochody i kwiaty już nie: sukienka, która wygląda na średnio szarą, mogła być niemal dowolna, a model wybiera opcję statystycznie najzwyklejszą. Traktuj te miejsca jak domysł, zwłaszcza zanim powiesz komuś z rodziny, jakiego koloru był jego płaszcz.

Dlaczego wynik pozostaje ostry przy modelu 512 pikseli

Sieć pracuje na stałym wejściu 512×512, co powinno rozmyć duży skan. Nie rozmywa, bo z modelu bierze się wyłącznie kolor. Gotowy obraz łączy twój kanał jasności w pełnej rozdzielczości z przewidzianym kolorem, powiększonym pod spodem. Chrominancja to informacja niskiej częstotliwości — oko toleruje jej miękkość — podczas gdy każde ziarno i każda krawędź skanu pozostają nietknięte.

Jak to działa

Upuść pliki powyżej, wybierz jakość i pobierz każdy wynik osobno albo wszystko w jednym ZIP-ie. Możesz nawet odłączyć internet przed konwersją.